Sennik sen Raskolnikowa o koniu

Aktualizacja:

W powieści F. M. Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” znajduje się wiele symbolicznych scen, które odgrywają ważną rolę w wymowie dzieła. Uderzającym przykładem są sny Raskolnikowa i ich znaczenie. Poprzez obrazy, które pojawiają się bohaterowi w snach, dochodzą do niego ważne decyzje, a czytelnik dokładniej rozumie wewnętrzne przeżycia bohatera.

Wygodny stół na snach Raskolnikowa

Sny Raskolnikowa zajmują ważne miejsce w powieści.

Każdy z nich ma znaczenie dla losów Raskolnikowa. Występują w szczególnie wyrazistych stanach i mają bardzo symboliczne znaczenie. Symbolikę i znaczenie snów bohatera najwygodniej przedstawić w tabeli „Sny Raskolnikowa”.

Spis treści

Znaczenie

Symbolika

Odległe dzieciństwo Rodiona.

Ona i jej ojciec udają się do kościoła i mijają tawernę. Rodya widzi, jak pijani mężczyźni brutalnie biją małego, słabego konia, zaprzężonego w bardzo duży, nieproporcjonalny do niego wóz. Rodya chce wstawić się za zwierzęciem, ale na jego oczach koń zostaje zabity, pobity do końca żelaznym łomem.

Sen niejako przygotowuje Raskolnikowa, ostrzega go, mówi, że planowana zbrodnia jest sprzeczna z czystą duszą i pozytywnymi cechami bohatera.

Kościół i karczma są jak przeciwieństwo stanowisk życiowych, ale są sobie bardzo bliskie.

Tawerna jest uosobieniem zła i okrucieństwa, pijaństwa, które prowadzi do negatywnych konsekwencji. Kościół – uosobienie czystej i jasnej zasady w człowieku, Boga.

To nie przypadek, że kościół i karczma znajdują się niedaleko siebie: pokazuje to, że każdy ma swobodę wyboru zasad, według których chce żyć, a od dobra do zła jest tylko jeden krok.

Egipt, oaza, błękitna woda i ciepły piasek.

Pragnienie duszy, pragnienie czystości i piękna.

Sen ma miejsce w przeddzień morderstwa; bohater może się jeszcze zatrzymać i wybrać ścieżkę czystego życia.

Oaza, błękitna woda, ciepło – jako czystość motywów i sposobu życia pośród oceanu biedy i marnotrawstwa, brudnych myśli i złych planów.

Sen o Ilji Pietrowiczu i gospodyni

Sen pojawia się jak w delirium.

we śnie przychodzi policjant Ilja Pietrowicz i Rodion rzekomo słyszy, jak bije gospodynię mieszkania na parterze.

Rodion boi się, że zostanie zdemaskowany, złapany na przestępstwie. Raskolnikow boi się, że zostanie aresztowany, i nie robi nic, by uratować kochankę.

Scena stanowi kompozycyjny sobowtór morderstwa starej kobiety i Lizawiety.

Rodion mógł się powstrzymać, opamiętać, ale nic nie zrobił.

Sen o śmiejącej się starszej kobiecie

Raskolnikow ucieka i znajduje się pod okiem wielu ukrywających się ludzi, którzy w milczeniu czekają na to, co zrobi.

Sen symbolizuje stan wewnętrzny bohatera. Nie bez powodu sen pojawia się tuż przed przybyciem Świdrygajłowa, który wyznaje, że wie wszystko.

Sen oznacza całkowite niepowodzenie eksperymentu na sobie.

Sen o końcu świata

Wszyscy ludzie są podatni na straszliwą chorobę.

Muszą umrzeć, są zarażeni gniewem i okrucieństwem, zabijają się nawzajem i sieją horror na Ziemi. Tylko nieliczni mogą przetrwać, wnosząc na świat światło i czystość.

Raskolnikow ma sen, gdy ciężko pracuje, po wszystkich mękach, które przeżył. Obok niego – Sonya, która umie współczuć i nosi w sobie cały ból ludzkości, oczyszczenie i cierpienie.

Katorga i Sonya stają się dla bohatera początkiem nowego życia i pokutą za jego straszny grzech.

Następny cytat

Jakie jest znaczenie, znaczenie snu Raskolnikowa o koniu, jaka jest jego interpretacja?

Dlaczego bohater ma ten sen właśnie w przeddzień swojej straszliwej zbrodni? W artykule przedstawiono odpowiedzi na te pytania oraz krótkie streszczenie snu.

Wygląd:

- Tekst odcinka „Sen Raskolnikowa o koniu”

K. Pogląd W. Mochulskiego

Co oznacza sen Raskolnikowa o koniu? Słynny krytyk literacki K.V.

Mochulsky próbował znaleźć odpowiedź na to pytanie: sen Raskolnikowa o koniu analizował w swoim dziele „Dostojewski. Życie i dzieło” ().

Jak wiadomo, w przededniu swojej zbrodni Raskolnikow waha się między dobrem a złem, między zbrodnią a miłosierdziem. Dobroć jego duszy walczy w nim z jego własnymi, nieludzkimi pomysłami.

Mochulsky wierzy, że sen Raskolnikowa o koniu dokładnie odzwierciedla tę walkę dobra ze złem w jego duszy:

We śnie o koniu widzimy, że młodzieniec jest jeszcze zdolny do współczucia, że ma serce:

„W śnie o koniu skupia się całe współczucie Raskolnikowa, cały jego ból i przerażenie przed złem świata. Mikołka uderza kłębkiem w oczy wałki, kończąc je łomem.

Bohater widzi siebie jako dziecko”(K.V. Mochulsky)

Raskolnikow jako dziecko widział na własne oczy, jak doszło do brutalnego morderstwa bezbronnego zwierzęcia.Młody człowiek nie chce być tym samym bezwzględnym zabójcą, co ten Mikołaj z koszmaru. Widząc ten smutny obraz we śnie, Raskolnikow wyrzeka się planu morderstwa i swojej teorii.

Sen o koniu budzi w nim człowieczeństwo i miłosierdzie:

Raskolnikow jako dziecko był dzieckiem religijnym i chodził z rodzicami do kościoła (wspomina o tym jego matka Pulcheria Aleksandrowna), ale gdy dorósł, zaczął wątpić w swoją wiarę. Zdaniem Mochulskiego sen o koniu wskrzesza wiarę w Boga u „niewierzącego” Raskolnikowa:

„Sen o dzieciństwie wskrzesza wiarę z dzieciństwa, a ateista zwraca się do Pana.

Wychowywał się w rodzinie religijnej”. (K.V. Mochulsky)

Według Mochulskiego, po śnie o koniu, zagubiony życiowo Raskolnikow zostaje nagle uwolniony od swoich strasznych planów i pomysłów (niestety jest to tymczasowe):

Sen o koniu nie pomaga Raskolnikowowi w pełni odzyskać dawne człowieczeństwo: młody człowiek jest już pod wpływem magnetyzmu swojej teorii.

Nawet rozdzierający serce sen o nieszczęsnym koniu nie uchroni go przed strasznym krokiem, przed zbrodnią:

Pogląd N. D. Ashkharumova

Krytyk N. D. Ashkharumova w swojej pracy „O powieści „Zbrodnia i kara”” (g.) analizuje także sen Raskolnikowa o koniu. Według Aszcharumowa sen o koniu pomaga Raskolnikowowi uwolnić się od strasznych planów i porzucić je, zanim będzie za późno:

”.

Zasnął ze zmęczenia. Straszliwy sen wciąż ukazuje mu się w rzeczywistości. W jego oczach od razu zarysowała się cała groza tego, co go czeka, i nagle zdecydował, że tak nie może być, że to się nie stanie. Wolność od tych czarów, od czarów, czarów, obsesji wydawała mu się wciąż Zebrawszy ostatnie siły, uroczyście wyrzekł się wszystkiego, co zaplanował i wrócił do domu z poczuciem radosnego spokoju w duszy.

Jednak ten sen nie ratuje już młodzieńca od grzechu, od katastrofy:

”. nagle, zupełnie przypadkowo, znalazł się na Sennayi. <. > dowiedziałem się, że jutro <. > staruszka dokładnie o siódmej wieczorem zostanie sama w domu. To nieistotne wydarzenie samo w sobie stało się dla niego wyrokiem losu.

"

Sen o koniu leczy duszę Raskolnikowa, ale tylko na jakiś czas. Kiedy Raskolnikow dowiaduje się, że jutro stary lombard Alena Iwanowna zostanie sam, wraca do swojego pomysłu i jutro popełnia przestępstwo.

Takie zdanie krytyków Mochulskiego i Aszcharumowa na temat snu Raskolnikowa o koniu w powieści „Zbrodnia i kara” F.

M. Dostojewskiego.

Następny cytat

Sen Raskolnikowa o koniu to jeden z najbardziej wyrazistych i zapadających w pamięć epizodów powieści Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”.

W artykule przedstawiono streszczenie odcinka „Sen Raskolnikowa o koniu”, krótkie powtórzenie fragmentu.

Tekst odcinka „Sen Raskolnikowa o koniu” Koń” można znaleźć w części 1 rozdziału V powieści „Zbrodnia i kara”.

Zobacz: - Analiza odcinka „Sen Raskolnikowa o koniu”

Na krótko przed popełnieniem zbrodni przez Rodiona Raskolnikowowi straszny sen.

W tym śnie jest chłopcem w wieku około siedmiu lat. Spaceruje z ojcem za miasto na wakacjach i przechodzi obok tawerny (baru). Wokół tawerny jest tłum pijanych ludzi, wszyscy śpiewa i bawi się. Nieopodal stoi duży wóz zaprzężony w słabego, małego konia.

Nagle z karczmy wychodzi właściciel konia, Mikołaj, i żartobliwie zaprasza wszystkich, żeby usiedli na swoim wozie.

Wszyscy się śmieją. W końcu do wozu ładuje się 7 osób, a jeszcze dwóch pasażerów bierze bicze i biczuje konia, który jednak przez ciężki wóz ledwo się porusza, ktoś jeszcze mocniej bije inny z tłumu wskakuje do wozu i staje się ósmym pasażerem. Mały Raskolnikow z przerażeniem pyta ojca, dlaczego ludzie biją biednego konia, ale chłopiec wyrywa się i biegnie do nieszczęsnego zwierzęcia.

Tymczasem koń już się dusi od nadmiernego obciążenia.Mikołak chce, żeby koń galopował za wszelką cenę. Ktoś z tłumu próbuje go odwieść, on jednak nie ustępuje. Zaprasza pozostałych, aby wspięli się na wóz, aby koń był jeszcze cięższy. Wszyscy się śmieją. W tym momencie koń zaczyna kopać z powodu ciągłych uderzeń bata. Następnie dwóch kolejnych chłopaków z tłumu bierze bicze i uderza zwierzę po bokach.

W wozie zaczynają śpiewać z radości piosenkę. Mały Raskolnikow podbiega do biednego konia, widzi, jak biczuje go prosto w oczy. Chłopiec płacze. Ktoś z grupy przypadkowo uderza dziecko biczem w twarz, ale ono nie zauważa uderzenia. Koń znów zaczyna kopać z całej siły.
Wtedy rozwścieczony Mikołaj bierze ciężki drzewc i uderza nim konia.

Ludzie z tłumu kibicują mu. Mikołaj uderza po raz drugi. Koń drży i próbuje wyciągnąć niewiarygodnie ciężki wóz.W tym czasie sześć osób bije już konia biczami ze wszystkich stron. Mikołaj po raz trzeci i czwarty uderza konia tyłkiem. Wpada w furię, bo nie może zabić zwierzęcia. Następnie bierze z wozu żelazny łom i uderza nim dwukrotnie konia.

W dalszym ciągu uderza ją łomem w plecy, w tym samym czasie kilku chłopaków bije ją biczami i kijami. Wreszcie koń umiera.

Słychać potępienia tłumu pod adresem okrutnego Mikołaja, on jednak wcale się nie wstydzi. Mały Raskolnikow przechodzi przez tłum do martwego konia, przytula i całuje jego twarz i oczy. Wtedy chłopiec z pięściami rzuca się na potwora Mikołajkę, lecz w tym momencie ojciec chwyta dziecko i wyciąga je z tłumu.

Mały Raskolnikow, płacząc, pyta ojca: „Dlaczego zabili biednego konia!” Ojciec wyjaśnia, że ​​bawią się pijani ludzie.

W tym momencie budzi się Raskolnikow. Po tym koszmarze dochodzi do wniosku, że nie jest w stanie popełnić zaplanowanej przez siebie okrutnej, straszliwej zbrodni (zamordowanie starego lombardu). W tym momencie porzuca swój potworny pomysł, swój straszny plan i czuje się lepiej.

Niestety, to oświecenie umysłu nie trwa długo i Raskolnikow wkrótce popełnia swoją straszliwą zbrodnię.

To było streszczenie odcinka „Sen Raskolnikowa o koniu”, krótkie powtórzenie fragmentu z części 1 rozdziału V powieści Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”.

Spójrz:

Następny cytat

Sen jako narzędzie artystyczne

W literaturze rosyjskiej pisarze zwracali szczególną uwagę na sny.

W końcu, gdy człowiek śpi, komunikuje się ze swoją podświadomością. Technikę tę stosowali Puszkin (sen Tatiany Lariny w Onieginie), Gonczarow (sen Ilji Iljicza w Obłomowie), Żukowski (Swietłana) i wielu innych. Sny mogą być prorocze lub odwrotnie, nie mieć żadnego znaczenia. Mogły przynieść radość lub zwiastować smutek.

F.

M. Dostojewski także wykorzystuje sny, aby lepiej odsłonić czytelnikowi duszę i charakter głównego bohatera. Marzenia Raskolnikowa sprzed zbrodni przesłaniają jego rzucanie, strach przed odebraniem komuś życia i dewaluacją własnego. Po zbrodni jego sny graniczą z delirium osoby chorej psychicznie i dopiero po pokucie następuje spokój.

Sny Raskolnikowa przed zbrodnią

Sny Raskolnikowa po zbrodni

Po morderstwie, będący w stanie podniecenia i majaczenia, Raskolnikow ma sen, w którym policjant bije gospodynię mieszkania, w którym mieszka bohater.

Mimo popełnionego przestępstwa sam ma zły stosunek do przemocy wobec ludzi. Ponadto sen wyraża strach przed zasłużoną karą. Raskolnikow bardzo boi się, że zostanie zdemaskowany i osadzony w więzieniu.

W innym śnie Rodion praktycznie powtarza to, co wydarzyło się w rzeczywistości. Udaje się do domu starej lichwiarki i zamierza ją zabić.

Tylko staruszka się go nie boi, a jedynie śmieje się z jego prób. Dzięki temu śnie główny bohater rozumie, że nie jest „osobą wyjątkową”, której wolno być arbitrem losów.

Raskolnikow swoje ostatnie marzenie widzi już w ciężkiej pracy. ostatecznie burzy to jego teorię „nadludzi”, bo jeśli się nią kierować, to podstawy moralne w świecie zostaną całkowicie utracone i trudno będzie rozeznać, gdzie jest dobro, a gdzie zło.